Poetry
9 มกราคม 2552
นำบทกวีที่มีอยู่มาเก็บไว้อีกหนึ่งเรื่อง เนื่องจากยังไม่นานเกินไป ก็เขียนออกมาเองได้จากความทรงจำ เขียนให้เพื่อนในวันที่เขาประสพความสำเร็จ เมื่อปี 2547 ในวันนั้นไม่ได้ตั้งชื่อ แต่วันนี้เรียกมันว่า “เพื่อเพื่อน 2547″ เป็นเพียงเรื่องราวสั้นๆ แต่ก็เชื่อว่าคงจะทำให้เขารู้สึกดี
บทกวีเรื่องแรกที่อยากใส่ในบล็อก เป็น “มหากาพย์” ที่เขียนลงวารสารสราญรมย์ ตอนนั้นการเมืองในยุโรปเปลี่ยนแปลงมาก โลกก็สั่นสะเทือนไปด้วย เยอรมันรวมประเทศแล้ว ขณะที่สหภาพโซเวียตแตกสลายกลายเป็นรัฐเล็กรัฐน้อย หนังสือเรื่อง “จุดจบของประวัติศาสตร์ – The End of History” ของ Francis Fukuyama กำลังโด่งดัง ระบบโลกสองขั้วอำนาจจบลงแล้ว ว่ากันว่าโลกใหม่จะปลอดภัยน่าอยู่ เพราะเสรีนิยมได้รับชัยชนะแล้ว เป็นโอกาสอันดีที่เราจะหลบไปเรียนต่อ ตอนอยู่ต่างประเทศ เพื่อนที่อยู่ในคณะบรรณกรของวารสารปีนั้น ส่งจดหมายไปขอบทกวีหนึ่งเรื่อง เอาแบบเป็น “มหากาพย์” เราก็ต้องจัดให้ ครบน่ะ บทรัก บทรบ วันนี้ก็ยังชอบอยู่ คนที่ผ่านเหตุการณ์ในช่วงนั้นแล้วยังจำได้ ก็คงจะพอได้อรรถรสบ้าง
ความเห็น»
No comments yet — be the first.